Dijital İçerik Üreticileri (Influencerlar) Gerçekten Sadece %15 Vergi mi Ödüyor?

Her Sosyal Medya Geliri Vergi İstisnasından Yararlanabilir mi?

Sosyal medya ekonomisinin hızlı büyümesiyle birlikte influencerlar, içerik üreticileri ve dijital platformlar üzerinden gelir elde eden kişiler için uygulanan vergi rejimi son yılların en çok tartışılan konularından biri haline geldi.

2022 yılında yürürlüğe giren ve sonrasında kapsamı genişletilen sosyal içerik üreticiliği istisnası, dijital ekonomi içerisinde faaliyet gösteren gerçek kişiler için önemli vergisel avantajlar sağladı. Ancak uygulamada hâlâ cevap arayan önemli sorular bulunuyor.

Özellikle son dönemde verilen özelgeler, sosyal medya ile bağlantılı her gelirin otomatik olarak istisna kapsamında değerlendirilmediğini gösteriyor.

Sosyal İçerik Üreticiliği İstisnası Ne Sağlıyor?

Gelir Vergisi Kanunu’nun mükerrer 20/B maddesi kapsamında;

• Sosyal ağ sağlayıcıları üzerinden elde edilen içerik gelirleri,
• Reklam ve sponsorluk gelirleri,
• Ücretli abonelik gelirleri,
• Bağış, bahşiş ve benzeri gelirler,
• İnternet üzerinden verilen bireysel kurs ve eğitim hizmetleri,
• Veri işleme, geliştirme ve ürün tanıtımı faaliyetlerinden elde edilen gelirler,

belirli şartların sağlanması halinde gelir vergisinden istisna edilebilmektedir.

İstisnadan yararlanılabilmesi için ise özetle;

• Vergi dairesinden istisna belgesi alınması,
• Türkiye’de kurulu bir bankada bu faaliyetlere özgülenmiş hesap açılması,
• Faaliyete ilişkin tüm hasılatın bu hesap üzerinden tahsil edilmesi,
• Kanunda öngörülen diğer şartların korunması,

gerekmektedir.

Bu sistem kapsamında banka tarafından yapılan %15 oranındaki vergi kesintisi, çoğu durumda nihai vergileme niteliği taşımaktadır.

Uygulama Sanıldığından Daha Geniş

Gelir İdaresi tarafından son yıllarda verilen özelgeler incelendiğinde, istisnanın kapsamının yalnızca klasik reklam gelirleriyle sınırlı olmadığı görülmektedir.

Örneğin;

• Instagram üzerinden gerçekleştirilen ürün tanıtımları,
• Affiliate marketing faaliyetleri,
• Canlı yayınlarda elde edilen rozet gelirleri,
• Takipçiler tarafından gönderilen bağış ve bahşişler,
• Çevrim içi eğitim ve kurs faaliyetleri,

istisna kapsamında değerlendirilebilmektedir.

Bu yaklaşım, dijital içerik üreticilerinin değişen gelir modellerinin mevzuat tarafından belirli ölçüde karşılanmaya çalışıldığını göstermektedir.

Ancak Sınırlar Nerede Başlıyor?

İstisnanın kapsamı geniş görünmekle birlikte, son dönemde verilen bazı özelgeler dikkat çekici sonuçlar ortaya koymaktadır.

Örneğin bir özelgede, sosyal medya üzerinden içerik üreten bir kişinin;

• içerik üretiminden,
• ürün tanıtımından,
• çevrim içi eğitim faaliyetlerinden,

elde ettiği gelirlerin istisna kapsamında olduğu kabul edilirken, aynı kişinin hazırladığı dijital e-kitabın kendi internet sitesi üzerinden satışından elde ettiği gelirin istisna kapsamında olmadığı belirtilmiştir.

Bu değerlendirme önemli bir soruyu gündeme getiriyor:

Aynı kişi tarafından üretilen içerikten doğan gelirler, yalnızca gelirin elde edildiği platform değiştiği için farklı şekilde vergilendirilebilir mi?

Gelirin Niteliği mi, Gelir Modeli mi?

Son dönemde verilen idari görüşler birlikte değerlendirildiğinde, Gelir İdaresi’nin yalnızca gelirin niteliğine değil, gelirin elde edilme yöntemine ve kullanılan platforma da önem verdiği görülmektedir.

Bu çerçevede aşağıdaki soruların önümüzdeki dönemde daha fazla tartışılması muhtemeldir:

• Dijital içerik ile dijital ürün arasında vergisel açıdan anlamlı bir ayrım bulunuyor mu?
• Aynı içeriğin farklı platformlar üzerinden sunulması vergisel sonucu değiştirir mi?
• Gelirin kaynağı mı yoksa gelir modeli mi esas alınmalıdır?
• Sosyal medya faaliyetleri ile e-ticaret faaliyetleri arasındaki sınır nerede başlamaktadır?

Sonuç

Sosyal medya ekonomisi büyümeye devam ederken, vergi uygulamaları da bu yeni gelir modellerine uyum sağlamaya çalışıyor.

Ancak bugün için cevap bekleyen temel soru hâlâ güncelliğini koruyor:

Bir gelirin sosyal medya ile bağlantılı olması, tek başına sosyal içerik üreticiliği istisnasından yararlanmak için yeterli mi?

Yoksa vergisel sonucu belirleyen asıl unsur; gelirin elde edildiği platform, gelir modeli ve faaliyetin yürütülme şekli mi?

Önümüzdeki dönemde verilecek yeni özelgeler ve olası yargı kararları, sosyal içerik üreticiliği istisnasının sınırlarını daha net çizecek gibi görünüyor.